Ergernissen in de zorg 2: Bloedafname bij rolstoelers

‘Allebei in de houding van een Chinees vraagteken….’

Bloedprikken in de prikpost van mijn woonwijk is voor rolstoelers een ongemakkelijke, ontoegankelijke toestand. Alles is berekend op lopende mensen. Die moeten even in een gemakkelijke stoel plaatsnemen, hun arm op de stoelleuning leggen, en dan prikt de laborante. Zie foto! Met haar ene hand houdt ze het buisje vast, met de andere kan zij een nieuw pakken. Efficiënt lopende band werk.

Als rolstoeler heb je echter een probleem, maar de laborante óók. De prikhokjes zijn te klein, en de houding waarin je allebei moet zitten is die van een Chinees vraagteken.

Ik heb het weleens meegemaakt dat ik op de gang geprikt werd, door een laborante met improvisatietalent.

In een Academisch Ziekenhuis zal dat wel een stuk beter gaan, verwacht je.

Nou… ietsje. Onlangs ondervond ik dat.

De enorme wachtzaal zat vol met kandidaten voor een bloedzuig-sessie,

Verrassing! Er was een speciale kamer voor rolstoelers! Daarvoor moest je een nummer met een R trekken. Opgelucht wachtte ik op mijn beurt.

‘Ding-Dong!’ klonk het uitnodigend. Op een fel oplichtende lichtbak, verscheen mijn bevoorrechte nummer met een R.

Redelijk Racend Rolde ik naar de Rolstoelers Ruimte.

TeleuRRRstelling! Groot genoeg voor een Rolstoeler, maar geen tafeltje of armsteun waar je even je arm op kon leggen.

De Aziatische laborante (die goed Nederlands sprak en gevoel voor humor had) kon gelukkig improviseren. Ze legde mijn arm in haar schoot! (Dat was best aangenaam, maar dit terzijde).

Wellicht zouden ontwerpers van dit soort afdelingen en werkplekken zelf even in een moderne rolstoel moeten plaatsnemen en uittesten.

Deze column schreef ik voor www.supportbeurs.nl

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *